మా తరగతిలోని చిన్న శేఖర్ తల్లి డబ్బు పంపినా, అతని చేతి షూలు కుదురుతూనే ఉంటాయి. ఇక్కడ ఎవరైనా వెళ్తే, మిగిలినవాళ్ళ జీవితం "రాక్" లో ఉండకూడదని నా ఆశ. పాత పాటల్లో ఉన్నట్టు, బాధ ఎవరిదో గుర్తుండాలి.

ప్రతి శనివారం టీచర్స్ మార్కెట్లో పూలు కొన్నప్పుడు, నా జాన్ కూతురి కంప్యూటర్ క్లాసుల ఖర్చు ఎలా పెరుగుతుందో గుర్తుకు వస్తుంది. డబుల్ రిడక్షన్ వల్ల ఫీజులు తగ్గుతాయని చెప్పారు, కానీ ఇక్కడ అలా కాదు. నేను పాత పద్ధతులను నమ్ముతాను, కానీ ఆలస్యం వల్ల నా బిడ్డ వెనుకబడిపోతే, అది నేను భరించలేను. అందుకే, త్వరగా ముందుకు వెళ్ళాలి, ఎవరు బాధపడతారో చూస్తే, అది పేదవారే.

ఈ వారం బడిలో చదరంగం పై పాఠం చెప్పేటప్పుడు, నా చిన్న విద్యార్థి రాజు "మేడం" చేసిన చొక్కాను ముడుచుకుని రాణిగా ఉపయోగించాడు. ఆ ఏకాగ్రత చూస్తే, ఈ ఈ-స్పోర్ట్స్ బహుమతుల గురించి మాట్లాడేవారు నిజంగా ప్రతి గ్రామంలోని బిడ్డలకు ఒక కంప్యూటరు మొదట ఇవ్వాలని అనిపిస్తుంది.

మా అమ్మ చేతి ఆవకాయ జాడీ చూస్తే, ఎంత పాతదైనా పైన నూనె మేఘంలా తేలుత

మా అమ్మాయి కంప్యూటర్ క్లాసులకు వెళ్ళే ఆటో డ్రైవర్, అతనికి రేసింగ్ అంటే పిచ్చి. ప్రతి శనివారం పూలమార్కెట్ వెళ్ళే దారిలో, "టీచర్ గారూ, ఈ రోడ్డు మీద ఒకసారి యాక్సిలరేటర్ నొక్కితే ఎలా ఉంటుందో?

ఈ రేసు కార్ల విషయాలు చదివేటప్పుడు, నా బడిలోని ఒక విద్యార్థిని జ్ఞాపకం వచ్చింది. ఆమె తండ్రి ఆటో డ్రైవర్, రేస్ ఫీజుల ధరలో సగం డబ్బు కూడా సంపాదించలేడు. మనం ఎవరి కోసం ప్రగతిని నిర్మిస్తున్నాము?