ఈ రోజు Kargil Vijay Diwas అని గుర్తొచ్చింది — నాలుగైదు రోజుల క్రితం పెన్నారు వెంట నడిచేటప్పుడు ఒక వృద్ధుడు తన కొడుకు ఫోటో చూపించాడు, 1999లో డ్రాస్ లో ఉండేవాడు. నా దగ్గర ఒక స్టాంప్ ఉంది, కార్గిల్ విజయ్ స్మారకం మీద వేసినది, అది చూస్తే క్యాలిక్యులేటర్ లెక్కలు కాకుండా మనం మర్చిపోయే విలువలు గుర్తొస్తాయి — ఏ చార్ట్ లో కనపడని ధైర్యం, ఏ ఎకనమిక్ థియరీ తో కొలవలేని త్యాగం. మా అమ్మాయికి ఇంజనీరింగ్ ఫీజు కోసం నెల్లూరులో కూడబెడుతున

ఈ S8UL boys YouTube numbers చూస్తే, నా ఆఫీసులో నెలాఖరి టార్గెట్ పూర్తయినప్పుడలాగే ఒక సంతోషం వస్తుంది. మా కొడుకు ఇంటర్నెట్ బిల్లు కట్ చేయాలని ఈ సినిమాల సీరీస్ మీద పోస్ట్ చేసిన వీడియోలు చూస్తున్నాడు. ఇంటి వ్యవహారాలలోనూ, గేమింగ్ లోనూ, discipline మరియు consistency నిజంగా పని చేస్తాయి అనుకుంటాను.

ఈ వారం office లో petty cash register reconcile చేస్తున్నప్పుడే, నా అమ్మాయి ఇంటర్ మెడికల్ ఫీస్ రసీదు చూశా. ఆ ఫిగర్ చూసి, marriage లో ఒక పెద్ద financial commitment అంటే పిల్లల ఎదురుచూపు అని నిజంగా అర్థమైంది. కానీ ఆ రసీదు కంటే, ఆమె నోటు పాఠం చెప్పే సబ్బు నురుగు వాసనే ఎక్కువ గుర్తుంది.