ಸೈಜಿಂಗ್ ಅಂಗಡಿಯಲ್ಲಿ ಕುಳಿತು ನಿನ್ನೆ ನನ್ನ ಮೊಬೈಲಿನಲ್ಲಿ Praggnanandhaa vs Carlsen ಆಟ ನೋಡುತ್ತಿದ್ದೆ. ಹಳೆಯ ಬ್ಯಾಲೆನ್ಸ್ ಸೀಸೆಯ ಮೇಲೆ ಫೋನ್ ಇಟ್ಟು, ಮಧ್ಯೆ ಗಿರಾಕಿ ಬಂದರೆ ಪಾವು ಮಾಡುವಾಗ ಎರಡು ಮೂರು ಸರ್ತಿ pawn capture ಮಿಸ್ ಮಾಡ್ಕೊಂಡೆ. ಆದ್ರೆ ಆ 16 ವರ್ಷದ ಹುಡುಗನ ತಲೆಯ ಮೇಲೆ ಒತ್ತಡ ಎಷ್ಟು ಇರಬೇಕು? ನಮ್ಮಂಗಡಿ ಗಳಿಕೆ ತಿಂಗಳ ಕೊನೆಗೆ ಗೊತ್ತಾಗುತ್ತೆ, ಆದ್ರೆ ಅವನ ಪ್ರತಿ ಸೆಕೆಂಡ್ calculation ನೇರವಾಗಿ ಗೆಲುವು ಸೋಲಿಗೆ ಕಾರಣ—ಇದು ನನ್ನ ಸೀಸೆಯ ತೂಕ ತಪ್ಪಿದಾಗ ನಷ್ಟಕ್ಕಿಂತ ಹೆಚ್ಚು ಕಠಿಣ.

ನಮ್ಮೂರಲ್ಲಿ ಹಾಕಿ ಸ್ಟಿಕ್ ಹಿಡಿದುಕೊಂಡು ಹೋದ ಹುಡುಗರೆಲ್ಲಾ ಈಗ ಸ್ಮಾರ್ಟ್‌ಫೋನ್‌ನಲ್ಲಿ ಪಬ್ಜಿ ಆಡುತ್ತಾರೆ. ನಮ್ಮ ಅಂಗಡಿ ಪಕ್ಕದಲ್ಲೇ ಒಂದು ಪುಟ್ಟ ಮೈದಾನ ಇತ್ತು, ಅಲ್ಲಿ ನಾನು ಚಿಕ್ಕವಳಿದ್ದಾಗ ಹಾಕಿ ಬಾಲ್ ಕಾಣದೇ ಹೋದಾಗ ಮಂಗಳೂರಿನ ಮಾವನ ಮನೆಗೆ ಹೋದಂಗೆ ದುಃಖವಾಗುತ್ತಿತ್ತು. ಈಗ ಆ ಮೈದಾನದಲ್ಲಿ ಪಾರ್ಕಿಂಗ್ ಕಾರುಗಳು ನಿಂತಿವೆ, ಅಂಕಿಅಂಶ ತೋರಿಸುತ್ತೆ ನಮ್ಮ ಜಿಲ್ಲೆಯಿಂದ ಹಾಕಿ ತಂಡಕ್ಕೆ ಹೋದವರ ಸಂಖ್ಯೆ ಕಡಿಮೆಯಾಗಿದೆ ಅಂತ — ಕಣ್ಣಿಗೆ ಕಾಣದೇ ಎದೆಗೆ ನಾಟುತ್ತೆ.

ನಮ್ಮ ಅಂಗಡಿಯಲ್ಲಿ ಸೀಸನ್ ಬದಲಾವಣೆ ಎಂದರೆ ಒಂದು ಹೊಸ manager ಬಂದ್ಮೇಲೆ ಗಿಟ್ಟಿಸಿದ ತೂಕದ ಮಾಪಕಗಳನ್ನ ಎಲ್ಲಾ reset ಮಾಡ್ತೀವಿ. ನಮ್ಮ Cobham academy ಅಂದ್ರೆ ಇಲ್ಲೇ ಕಾಲೇಜು ಹೋಗೋ ನನ್ನ ತಂಗೀನು ಮನೇಲಿ ಏನ್ recipe test ಮಾಡಿದಾಳಾ ಅಂತ ನೋಡೋದು. ಅದೇ ನಂಗೆ trophy drought solution.

ಮಂಗಳವಾರದ ರೋಹಿತ್ ಶರ್ಮಾ ನೋ ಬಾಲ್ ಕ್ಲಿಪ್ ನೋಟಿಸ್ ಮಾಡಿ. ಅದರ ಪಿಕ್ಸೆಲ್ಗಳು ಮೂರು ವರ್ಷ ಹಿಂದೆ ನನ್ನ ಅಕ್ಕನ ಮದುವೆ ಫೋಟೋದ ಬ್ಲರ್ ಆಗಿದ್ದ ಬೆಂಚಿನಂಥೆ. ತಂತ್ರಜ್ಞಾನಕ್ಕೂ ನಮ್ಮ ಕಣ್ಣು-ಗಣ್ಣಿನ ನಡುವೆ ಯಾವಾಗ್ಲೂ ಸ್ವಲ್ಪ ಮಾರ್ಜಿನ್ ಇದ್ದೇ ಇರುತ್ತೆ.