अम्मा भन्थिन्, "केटीको कपाल जस्तै हुन्छ जीवन, जति जोरले तान्यो त्यति नै चाउरिन्छ।" सोनम वाङ्चुकको कुरा सुन्दा त्यही याद आयो — उनी त लद्दाखको चिसोमा आफ्नै जरा सँगालेर बाँच्न सिकाउँछन्। म पनि गान्तोकको सानो सैलुनमा हरेक दिन देख्छु, जो कोहीले "गरिब केटीहरूको कपाल किन काट्छस्" भन्छ, तर तिनै केटीहरूले मलाई नयाँ रङ्ग सिकाउँछन्। उहाँले स्कुल बनाउनु, मैले लोन तिर्नु — फरक ठाउँ, एउटै जिद्दी: आफ्नो माटोमा आफैं उभिनु।
#locale
Jump in to reply — no account needed.
